NUILEN.NL
een Nijmeegse grabbelton

EN DE BUS DENDERT VOORT

Het was in de dagen dat Bruls nog raadslid moest worden. Voor het eerst viel het 'B-woord'. “Mijnheer de voorzitter, voor ons is 'B' moeilijk te verteren.” In de raadszaal kon je de bus in de Burchtstraat horen brommen. Bom onder stadsbestuur, kopte de krant. Volgens een andere piskijker betrof  'B' een splijtzwam. De stad hield de adem is.

Er volgde nadere studie en extern advies, maar 'B' bleef code rood. “Mevrouw de voorzitter, 'B' is onacceptabel.” Na schorsing lag er een motie van ongenoegen. Een klapstuk, oordeelde het lokale sufferdje. Andermaal wankelde de vroedschap, waarop het 'B-woord' tot na de verkiezingen werd uitgesteld.

Middenstanders mekkerden en bejaarden bromden. Het B-woord was aan het volk en toen bleek 'B' geen klapstuk maar een hete sudderlap. “Voorzitter, zo kan het niet langer”, oreerden ze nog voor de Grote Markt naar vis ging ruiken en Bruls de baas werd. 'B' werd andermaal over de kiezer heen getild. Voorlopig blijft  'B' door het stadshart denderen. De verkiezingen zijn op 21 maart.

Janus van Traa

ARNHEM-NIJMEGEN

Het fraaiste van het gemeentemuseum Arnhem is het panoramavenster. Een weids tableau met het profiel van Nijmegen als bekroning. Steeds als ik er sta overvalt me de drang derwaarts te gaan. Weg van dat kakkerige Arnhem. Dat Gelderse Haagje dat cultureel graag voor hoofdstad speelt maar niet veel verder komt dan enige basse couture.

De rijkdom van Arnhem bestaat uit de nabijheid van Nijmegen. Bruisend, dwars, alternatief. Niet vreemd dat de politieke cultuurpausen van Rijn, Waal en SP aan de vooravond van de verkiezingen bij elkaar in bed kruipen. Ze vullen elkaar aan in de wetenschap dat ze geld tekort komen voor hun metropolitische ambities. Maar hoe verkoopt de SP dat aan de gewone Gelderlander.

Voor De Gelderlander in Nijmegen bestaat Arnhem niet en omgekeerd. Zelden lees je in die krant iets over Arnhemse lotgevallen. Of het moet voetbal betreffen. En dan is de boot aan. Alsof Arnhem kan helpen dat Vitesse er speelt. Maar daarover reppen die wethouders niet wat samenwerking betreft.

Janus van Traa 

RATSKELLER UND GASSE 

De Vlaamsegas is meer dan de weeë lucht van wiet, het is ook weemoed. Zeg Saloon, Old Inn, Bahama, Dien en Taboe en je bent gedateerd. Toen alcohol hier nog de dominante drug was, gold dit ogenschijnlijk verloren Nijmeegse steegje als Drosselgasse aan de Waal. Zelfs de VVV liep ermee te pronken. 

Dass war einmal, zou onze Duits propagerende rector-magnificus oreren. Nadat Molukkers er onderlinge vetes uitvochten, trad verloedering op. Gesteund door de vroedschap die drugshandel in deze buurt behapbaar vond. Je kunt een afvoerputje weliswaar dempen, maar voor je het weet staan ze tussen krantenverkopers in de Broerstraat te leuren. 

Gelukkig beschikt de gemeente nog over de nodige leegstaande ruimte onder het stadhuis. De hoop dat die middeleeuwse spelonken en krochten nog ooit transformeren in een levendige Ratskeller  is nihil. Geef Dreadlock en Kronkel hier ruimte en, in de woorden van de rector, wir fassen zwei Fliegen in einer Klappe.

Janus van Traa

VERSTOPPERTJE MARKT

Sinds dwarse marskramers in het kielzog van 'De Pierson' de Grote Markt kraakten hebben ze hun eigen vrijstaat. Wars van ieder gevoel voor monumentaal stedenschoon werd in het hart van de oude stad een blokkade van karren en kramen opgeworpen. Geen stadsbestuurder die in dorst te grijpen. Markthandelaren zijn geen mietjes als veel politici.

Niet alleen het aanzien werd om zeep geholpen, maar ook alle concurrentie. Meer dan anderhalve viskraam en een dubbele notenboer mag niet, zo bepaalden ze zelf. En dat zijn meteen de grootste dwarsliggers. Schouder aan schouder vormen ze een barricade dwars over de Markt. Draai ze een slag, zou je zeggen, maar prethouder Van Hees sjokt er omheen.

Waar de winkelier zich blauw betaalt, volop concurrentie kent en verbaal krijgt als er even teveel wordt uitgestald, mag de marskramer voor een grijpstuiver het publieke domein versperren. En dat wil het stadsbestuur bij het scheiden van de politieke markt voor tien jaar vast laten leggen in een nieuwe verordening. Triest dat de gulden hoek van Nijmegen op het stadhuis nog geen daalder waard blijkt.

Janus van Traa

BALKENBRIJ ALS LOGO

Het beeld van Nijmegen is veelzijdig. Je kunt er zoveel kanten op dat er als vanzelf rommelkruidige balkenbrij ontstaat. Lekker, maar als beeldmerk van de stad minder bruikbaar. Dat vindt de burgemeester ook. In een vlaag van vernieuwingsdrift trok de man meer dan zijn  jaarsalaris uit om het logo van de gemeente te vernieuwen.

Dat nieuwe beeldmerk kwam ter sprake op een typisch Nijmeegs terras. Heaters aan, met verwarmde kussentjes als extra comfort. Even dubbel als het nieuwe logo. Een fladderende vogel met januskop. Een gebraden haan die ontsnapt is uit de bodem van de gemeentekas en strijdlustig twee kanten uitkijkt.

Het embleem is een residu van een googletruc met het stadswapen dat Nijmegen aan de Duitse keizer te danken heeft. Alleen heeft de Gelderse leeuw in het midden plaats gemaakt voor een bourgondisch buikje, maar je kunt er ook de heilige geest, een wildebras of een kattenkop in ontwaren. Toch balkenbrij.

Janus van Traa

BETAALDE BOODSCHAP

W A S - I S  (door Herman Hundis)

WAALKADE 1920-2017


*)  Aangesloten bij de Nijmeegse vereniging voor digitale huisvlijt (reg.nr. 43-H5) 

markenneken@gmail.com

192721