ONREGELMATIGE  UITGAVE  VAN  DE  ONAFHANKELIJKE  MAATSCHAP  TER  BEVORDERING VAN HET  "NUILEN"  ALS  NIMWEEGSE  HEBBELIJKHEID

NIET NUILEN (met Mark Enneken)

Nijmeegsche Courant oktober 1932

GEEN BOMMEN OP KOP BROERSTRAAT

 

Een hardnekkig misverstand wil dat bij het bombardement in februari 1944 ook de hele Broerstraat weggevaagd zou zijn. Niets is minder waar. Bekijk bovenstaande foto. Gemaakt vanaf de vrijwel ongeschonden toren van de Broerstraatskerk, enkele weken nadat de bommen vielen. Rechts onder is (deels in de schaduw) een stuk Broerstraat zichtbaar met daarboven het nog bestaande pand van Biessels (naast Atlanta). Links de Grote Markt met de Kannenmarkt. Links onder een deel van het verwoeste VenD-pand. Het huizen- en winkelblok in het hart (tussen Scheidemakershof-Grote Markt-Broerstraat) heeft de bommenregen vrijwel onbeschadigd overleefd. Een wonder. Er sneuvelden alleen enkele ruiten en dakpannen. Uit dankbaarheid staken bewoners een extra kaarsje op in de Dominicanenkerk in de straat. Dat kon echter niet voorkomen dat bij de bevrijding in september alles, inclusief stadhuis, alsnog de Duitse brandstichting ten onder ging. In de binnenstad wordt momenteel de 'brandgrens' van het bombardement met metalen plaatjes gemarkeerd. Jammer dat daarbij de waarheid geweld wordt aangedaan. De gehele Broerstraat wordt op één en dezelfde hoop gegooid. Van de brandgrens wordt een dwaalspoor gemaakt. Historie verdient respect. En al helemaal als het om de zwarte bladzijde van 22 februari 1944 gaat.

M.E.

Lees ook:  “Trap er niet in”, een column op www.markenneken.nl

Uniek Nijmeegs stadsgezicht

Soms loop je op de lusemert tegen iets bijzonders aan. Iets Nijmeegs. Iets unieks. Zoals bovenstaande tekening van de oude Vleeshouwerstraat in de Benedenstad met rechts het Strikstraatje en op de achtergrond het Valkhof. Alleen de kapel staat er nog. Op de plaats van dit bijzondere stukje oude stad staan nu casino en Groene Balkon.

 STIL STAAN BIJ EEN "1 MEI FOTO" 1945



Een foto kan je raken. Onlangs liep ik tegen bovenstaande, mij onbekende prent aan op de website Noviomagus.nl, die schier onuitputtelijke bron aan historisch materiaal. Een foto met een verhaal, met geschiedenis.
Het is 1 mei 1945. Nijmegen ligt in puin en valt onder het Militair Gezag. Hitler heeft zich een dag eerder van het leven beroofd. De Duitsers staan in Nederland op het punt te capituleren.
Op het Nijmeegse Stationsplein zijn communisten samengekomen om stil te staan bij de Internationale Dag van de Arbeid. Voor het communistische dagblad De Waarheid waren er duizend aanwezigen. De katholieke Gelderlander zwijgt erover. De opheffing van de verlammende hokjesgeest waarvan tijdens de oorlog werd gedroomd liep al snel spaak. Communisten waren, ondanks hun verzetswerk, uit de gratie.
In de eerste tijd na de oorlog waren er behalve manifestaties rond de bevrijding en religieuze feestdagen nauwelijks toestanden op straat. Dat maakt die bijeenkomst, met hamer en sikkel, voor een gehavend stationsgebouw bijzonder. Op de achtergrond is links de kale Spoorstraat te zien en rechts van Van Schaeck Mathonsingel. Enkele andere foto's laten ook de beschadigde gevel van het hoofdgebouw van het station zien en roepen de oude vraag op of herstel niet mogelijk was geweest.
De foto's zaten op rolletjes met tientallen negatieven van overwegend Canadese militairen die hier nog gelegerd en ingekwartierd waren. Gemaakt door ene Van Swelm die met de verkoop van portretten wat geld verdiende. Via Rokus Verdoorn uit Weurt kwamen ze onlangs in handen van Noviomagus.nl. Boeiend.